حمایت و دست‌پخت خامی که المپیک را سوزاند/ نیم قرن اشتباه

به گزارش خبرنگار مهر، تیم فوتبال امید ایران از صعود به مرحله نهایی انتخابی المپیک پاریس باز ماند.

ملی‌پوشان زیر ۲۳ سال ایران که همچون نسل‌های قبلی خود بازیکنان ممتازی هستند با وجود با تجربه بودن امثال امین حزباوی، یاسین سلمانی، محمدجواد حسین نژاد، محمدرضا بردبار و الهیار صیادمنش پس از دو پیروزی مقابل حریفان ساده‌ای چون هنگ کنگ و افغانستان نتوانستند از ازبکستان امتیاز بگیرند تا در شرایطی مشابه با مالزی و به دلیل کارت‌های زرد بیشتر نسبت به این تیم از صعود به مرحله بعدی باز بمانند.

تیم فوتبال امید در حالی به مرحله دوم انتخابی المپیک نرسید که رضا عنایتی هدایت آن را بر عهده داشت. او با تاکید و تأیید امیر قلعه نویی سرمربی تیم ملی بزرگسالان و طی پروسه‌ای پیچیده با وجود اختلاف نظر در بین مدیران فوتبال و ورزش کشور انتخاب شد.

تاج ابتدا قصد داشت همچون گذشته امور اجرایی و مدیریتی تیم امید را در اختیار حبیب کاشانی قرار دهد. مشکلات مالی عدیده فدراسیون فوتبال دست یاری تاج را به سمت عضو شورای شهر تهران دراز کرد تا با توجه به سابقه مدیریتی کاشانی در ورزش بخواهد طلسم المپیک را با تفکرات او بشکند. کاشانی نیز پذیرفت در صورت انتخاب سرمربی و همچنین اختیار تام در این تیم امور را در دست بگیرد اما این اتفاق هرگز نیفتاد تا پس از رد گزینه‌هایی نظیر حمید درخشان، مهدی تارتار و مجتبی حسینی، در نهایت رضا عنایتی با نظر مستقیم قلعه نویی انتخاب شود.

کاشانی همان ابتدا نسبت به انتخاب عنایتی مخالفت کرد تا خیلی زود از مدیریت تیم امید کنار بکشد و همه چیز زیر نظر عنایتی با نظارت مستقیم قلعه نویی پیش برود.

مهدی تاج در مسیر آماده سازی تیم امید تنها توانست غرب آسیا را مجاب به حضور زیر ۲۳ سال‌های فوتبال کشور کند. امیدهای فوتبال در این رقابت‌های منطقه‌ای با پیروزی در جدال با سوریه و تساوی مقابل فلسطین به نیمه نهایی راه پیدا کنند. آنها سپس اردن را در ضربات پنالتی شکست دادند و راهی فینال با عراق شوند اما این بار ضیافت پنالتی‌ها برایشان خوش یمن نبود و اینگونه امیدهای ایران نایب قهرمان این بازی‌ها شوند.

عنایتی سپس با حمایت گسترده قلعه نویی و دو تن از دوستان صمیمی‌اش توانست برنامه اردوی ترکیه را اجرا کند. شاگردان عنایتی در ترکیه توانستند بازی‌های تدارکاتی خوبی داشته باشند به گونه‌ای که خیلی‌ها امیدوار به نتیجه‌گیری این تیم در مرحله اول انتخابی المپیک شدند.

عنایتی با در اختیار داشتن تمام بازیکنان راهی تاشکند ازبکستان شد تا یکی از نسل‌های طلایی زیر ۲۳ سال را هدایت کند. او با حمایت گسترده سرمربی تیم ملی بزرگسالان توانست صیادمنش، حزباوی، سلمانی و حسین نژاد را در اختیار داشته باشد تا تنها غایب این تیم سامان فلاح باشد که به دلیل مصدومیت در تهران ماند.

شاگردان عنایتی بار دیگر دو بازی آسان مقابل هنگ کنگ و افغانستان را با پیروزی پشت سر گذاشتند اما بازهم در تقابل با تیمی قدرتمند ناکام بمانند. آنها بازی حساس مقابل ازبک را یک بر صفر باختند اما خوش‌بین بودند به عنوان یکی از چهار تیم برتر رده دوم به مرحله بعدی راه پیدا کنند. اتفاقی که به دلیل دریافت کارت زردهای بیشتر نسبت به مالزی رخ نداد تا فوتبال ایران حسرتی به وسعت نیم قرن را برای رسیدن به المپیک تجربه کنند.

طلسم المپیک برای فوتبال ایران در حالی به دهه ششم خود وارد می‌شود که روشی کاملاً اشتباه برای اداره امیدها در نظر گرفته می‌شود. نگاهی مختصر به تمام این نیم قرن حسرت نشان می‌دهد یکی از ضعف‌های استراتژی در انتخاب الگوی صحیح مدیریتی تیم یا نحوه انتخاب سرمربی و ایجاد بستر همکاری باشگاه‌ها با این تیم همواره وجود داشته است.

دست پختی که این بار با کم تجربگی عنایتی و تصمیم قلعه نویی تهیه شد و فدراسیون فوتبالی که مهدی تاج ریاست آن را بر عهده دارد در ایجاد مسیر سازنده برای فوتبال امید چیزی جز تکرار واژه «حسرت» به همراه نداشت.